Wczoraj w końcu przyszła cudem wena na zabawę ze zdjęciami.. efekt widoczny, choć dla właścicielki niezadowalający do końca... cóż, królem Photoshopa to ja nie jestem (sic!).

Aparat nadal w warszawie a ojciec pewnie kompletnie zapomniał ze miał się tym zając i dać do serwisu, co sprawia że nie wiem czy mam być wściekła czy zacząć ryczeć z bezsilności. Nadszedł właśnie ten czas kiedy anty-fotografowa faza minęła i z podwójna siła uderzyła chęc tworzenia... a tu dupa jednym słowem :/ Przed oczami tyle twarzy, wątków, ujęć które chciałabym zrobić.. tyle sesji zaległych...rece opadają. jedyny jako taki pozytyw ze będę miała coś zastęczego - aparat dziadków, jakiś Canonek z Kanady, ale to zwykła cyfróweczka... no ale zobaczę co z tego wyjdzie. Obym pamiętała, ze mam poprosić matkę o przekazanie mi tego szmelcu...

Najbliższa sesja: Dolfy Madlene- Koli i Qu- Quaka.. zobaczym co z tego wyjdzie...

pesymistyczne pozdrowienia od kobiety ogarniętej wiosenną depresja

P.S. specialy for n0way: (O_O)!